- Hoofd »
- Gezondheid »
- Ziekte »
- Seksueel overdraagbare aandoeningen (seksueel overdraagbare aandoeningen)
Medisch expert van het artikel
Doctor Ronen ALKALAY
Dermatologist
Nieuwe publicaties
-
Nagelplaat verbrand
-
Pericardiale scheiding
-
Kortademigheid en zwakte
-
Azijndampvergiftiging
-
Koude voeten met koorts bij een kind
-
Massage voor de tweede kin
-
Pericardiale tumoren
-
Papillomatose bij honden
See AlsoSpaanse koningshuis wéér in opspraak: vertelde Letizia haar echtgenoot het ware verhaal? HC samenvatting alle colleges - Week 1: persoonlijke theorieën en wetenschappelijke theorieën > - Studeersnelhom*o's met hiv besmet op Groningse seksfeesten | Nieuws & Achtergronden (NWS) - forum.fok.nlSyfilitische uitslag bij vrouwen en mannen: hoe ziet het eruit?
A
A
A
Alexey Portnov , Medische redacteur
Laatst beoordeeld: 18.05.2024
х
Alle iLive-inhoud wordt medisch beoordeeld of gecontroleerd op feiten om zo veel mogelijk feitelijke nauwkeurigheid te waarborgen.
We hebben strikte richtlijnen voor sourcing en koppelen alleen aan gerenommeerde mediasites, academische onderzoeksinstellingen en, waar mogelijk, medisch getoetste onderzoeken. Merk op dat de nummers tussen haakjes ([1], [2], etc.) klikbare links naar deze studies zijn.
Als u van mening bent dat onze inhoud onjuist, verouderd of anderszins twijfelachtig is, selecteert u deze en drukt u op Ctrl + Enter.
- Epidemiologie
- Oorzaken
- Risicofactoren
- Pathogenese
- Symptomen
- Stages
- Vormen
- Complicaties en gevolgen
- Diagnostics
- Differentiële diagnose
- Behandeling
- Het voorkomen
- Prognose
Object of primary syphiloma, dense ulcer: all these names describe the hard chancre that forms on the skin and mucous membranes as a sign of primary syphilis. This is a chronic infectious disease, which is infected mainly by sexual transmission of the causative agent - pale treponema. Solid chancre develops directly in the zone of its entry into the body. The painful element is both single and multiple. Treatment of pathology is based on the use of antibiotic therapy.
Epidemiologie
De incidentie van syfilis, en in het bijzonder van solide sjancres, blijft in alle delen van de wereld relatief hoog. Volgens statistieken werden in 2000 ongeveer 250 miljoen mensen op de planeet getroffen door seksueel overdraagbare ziekten. Hiervan hadden 2 miljoen patiënten syfilis. De afgelopen twintig jaar is de incidentie van de ziekte enigszins afgenomen, maar deze blijft vrij hoog.
In post-Sovjetlanden schommelt de incidentie van de ziekte tussen 30 en 300 per 100.000 inwoners.
Solid chancre wordt vaker gediagnosticeerd bij patiënten van 20-29 jaar oud. Mannen hebben ruim twee keer zoveel kans om de ziekte te krijgen als vrouwen.
Volgens deskundigen wordt een belangrijke rol in de snelle verspreiding van syfilis gespeeld door een laag opleidingsniveau en onvoldoende kennis over infectieuze pathologieën die seksueel overdraagbaar zijn.
Oorzaken Harde kans
De "boosdoener" van het optreden van harde kans is een gramnegatieve spirocheet - bleke treponema. Nadat het na een bepaalde tijd in de huid of het slijmvlies is binnengedrongen, wordt een dicht element gevormd, wat een harde kans is - het belangrijkste teken van syfilitische laesies.
Pale Treponema is behoorlijk persistent en kan ongeveer drie jaar in de omgeving overleven. In kokend water sterft de bacterie na een kwartier, maar de spirocheet is uitermate goed bestand tegen koude invloeden.
Een solide kansbesmetting vindt plaats door geslachtsgemeenschap met een persoon met syfilis of door direct contact, bijvoorbeeld door de wond van een syfilitische patiënt te behandelen zonder gebruik te maken van beschermende uitrusting. Zelden, maar soms, komen infecties voor door het gebruik van kleding en huishoudelijke artikelen van een syfilispatiënt: intieme spullen, beddengoed, beddengoed en keukengerei kunnen gevaarlijk zijn.
Overdracht van de aanstaande moeder op de foetus via placentale bescherming, op het kind tijdens de bevalling of borstvoeding is ook niet uitgesloten.[1]
Risicofactoren
Er zijn groepen mensen geïdentificeerd met een verhoogd risico op syfilisinfectie en risico op het ontwikkelen van een harde kans:
- mensen die promiscue zijn en geen vaste seksuele partner hebben;
- Personen met alcohol- of drugsverslaving;
- mensen zonder vaste verblijfplaats;
- hom*oseksuelen;
- mensen met immunodeficiëntie, HIV-infectie.
Pathogenese
Bleke Treponema, een facultatieve anaërobe ziekte, komt binnen vrij korte tijd (een half uur tot een paar uur) na geslachtsgemeenschap (of ander contact) met een geïnfecteerde persoon in de weefsels, het lymfevocht of de bloedbaan van de partner terecht. Chemotactische factoren wijzen neutrofielen naar de penetratiezone, wat het triggermechanisme is voor de vorming van een solide kans. Vervolgens worden neutrofielen vervangen door lymfocyten die lymfokinen produceren. Deze laatste trekken op hun beurt macrofa*gen aan, fa*gocyteren en veroorzaken de dood van treponemen. De leidende rol in de lokale reactie van cellen wordt gespeeld door T-helpers, er wordt een overmatige hoeveelheid cytokines en plasmacellen gevormd. Dit is hoe de immuunrespons tot stand komt.
De detectie van antilichamen wordt mogelijk vanaf het moment van vorming van de harde kans. IgM, IgA en vervolgens IgG worden als eerste gedetecteerd. De immuunrespons leidt tot de dood van de spirocheet in het gebied van de harde kans, evenals tot de daaropvolgende littekenvorming op de zweer. De circulatie van de ziekteverwekker in de bloedbaan wordt al tijdens de primaire fase gedetecteerd, met een scherpe "sprong" in de secundaire en terugvalfase. Dit stimuleert de actieve productie van antilichamen, waardoor de lokale immuunafweer wordt onderdrukt, wat de reproductie van spirocheet remt en leidt tot de omgekeerde ontwikkeling van secundaire syfiliden.[2]
Symptomen Harde kans
De duur van de incubatieperiode - vanaf het moment van infectie tot de vorming van een solide kans - wordt gedefinieerd als 3-4 weken. Soms is deze periode korter of langer: van 1-2 tot 8 weken.
De harde kans op syfilis kan gelokaliseerd zijn:
- op de geslachtsorganen;
- in het anusgebied;
- op andere atypische locaties (afhankelijk van waar de ziekteverwekker wordt geïntroduceerd).
De eerste tekenen van pathologie bestaan uit de vorming van het primaire element: erosie of zweer, de ontwikkeling van regionale lymfadenitis en lymfangitis.
Het is absoluut noodzakelijk om je voor te stellen hoe een harde kans eruit ziet. In eerste instantie is het een knobbel, die verandert in een erosief ulceratief defect. De zweer heeft licht verhoogde randen, onbeduidende sereuze afscheiding. Het doet geen pijn, wordt gekenmerkt door een ronde configuratie en een vlezige roodachtige kleur. De grootte varieert van een paar millimeter tot 1,5-2 centimeter. Het oppervlak kan bedekt zijn met een korst. Een karakteristiek onderscheidend kenmerk: een harde kans heeft een dichte elastische (kraakbeenachtige) consistentie wanneer de basis wordt gepalpeerd.
Regionale vergroting van de lymfeklieren kan enkelvoudig of meervoudig zijn. Een enkel element wordt gedefinieerd als een harde bal onder de huid, die ongeveer 1 week na de vorming van een solide kans verschijnt. De huid boven de "bal" vertoont geen tekenen van ontsteking en er is geen pijn.
Stevige sjancre's bij vrouwen zijn te vinden op de baarmoederhals, in de vagin*le holte, op de cl*tor*s of vulva. Bij sommige patiënten zijn er ook extragenitale locaties van de laesies - bijvoorbeeld het anale gebied, de mondholte, lippen of tandvlees, tong, amandelen, borstklieren, armen of nek, enz. Kunnen worden aangetast.
Een solide kans op de schaamlippen kan snel gecompliceerd worden door vulvitis en vulvovaginitis. De ontwikkeling van processen van gangrenisatie en fa*genisatie (weefselvernietiging) is mogelijk.
De primaire periode kan eindigen met algemene symptomatologie: koorts, koude rillingen, hoofdpijn.
Harde kans bij mannen treft meestal de binnenste voorhuid, de baarmoederhals, de eikel en de eikel zelf, en de basis van de penis. Niet-standaard lokalisaties zijn ook mogelijk op vrijwel elk deel van het lichaam.[3]
Een harde kans op de penis, de voorhuid of elders heeft zelden atypische kenmerken en ziet er als volgt uit:
- door het type verhardend oedeem - lijkt op dicht lymfoedeem van de uitwendige genitaliën, laat geen inkeping achter na druk met de vingers;
- chancre-amygdalitis - ziet eruit als een pijnlijk erosief of ulceratief defect op de vergrote amandelen;
- door het type chancre-panaricia - gevormd als een pijnlijke zweer op de handwortelvingerkootje.
Stages
Het klassieke beloop van een syfilitische infectie is onderverdeeld in vier fasen:
- incubatiefase;
- Primaire fase (harde kansfase);
- secundaire fase;
- tertiaire fase.
De eerste fase van ernstige kans bij vrouwen of mannen bepaalt vooraf de primaire fase van de ontwikkeling van syfilis, die duurt tot het verschijnen van karakteristieke huiduitslag op het oppervlak van de huid en de slijmvliezen. Deze fase duurt ongeveer 1,5-2 maanden.
De eerste fase van solide kans bij mannen verschilt praktisch niet van die bij de zwakkere sekse en is voorwaardelijk verdeeld in twee delen: we hebben het over de seronegatieve en seropositieve periode. In het eerste geval zijn de standaard serologische reacties negatief. In het tweede geval worden de reacties positief, wat de diagnose van "primaire seropositieve syfilis" mogelijk maakt. Overigens wordt de bovenstaande classificatie van periodiciteit momenteel niet door alle specialisten gebruikt, omdat er al geavanceerdere manieren zijn om infecties bij patiënten te detecteren (ELISA, PCR, RIF, enz.).
Vormen
Het primaire syfilitische stadium gaat gepaard met de vorming van een harde kans en regionale betrokkenheid van het lymfestelsel. In de eerste helft van deze periode kunnen serologische reacties negatief zijn en pas na een paar weken geeft de diagnose positieve resultaten. Tegelijkertijd wordt lymfadenitis gedetecteerd, die een andere intensiteit van manifestatie heeft. Over het algemeen wordt er gesproken over de primaire syfilitische periode vanaf het moment dat er een harde kans ontstaat. Lokalisatie komt overeen met de plaats van introductie van bleke treponemen in de weefsels van het lichaam.
In meer dan 90% van de gevallen wordt de lokalisatie bepaald in het genitale gebied, maar tijdens de diagnose mag men de mogelijke extragenitale locatie niet vergeten.
Een van de grondleggers van de venereologie, dermatoloog Jean Fournier, identificeerde de belangrijkste tekenen van een grote kans:
- pijnloze harde kans (erosie);
- gladde vlakke bodem;
- de typische kleur van "rauw vlees" - "verwend reuzel", met een vuile, bloederige tint;
- afwezigheid van ontstekingssymptomen;
- de aanwezigheid van een verdikking, merkbaar bij het palperen van het pijnlijke element.
Waarom is een harde kans pijnloos? Sommige deskundigen zijn van mening dat de pijnloosheid te wijten is aan het feit dat het bleke treponema tijdens zijn ontwikkeling verdovende stoffen produceert die het pijnlijke syndroom blokkeren.
Venereologen onderscheiden een aantal variëteiten en vormen van harde kans:
- door lokalisatie - genitale, extragenitale, bipolaire harde kans;
- erosief of ulceratief;
- in termen van aantallen - enkelvoudig of meervoudig;
- naar vorm - cocardiaal, corticaal, difteritisch, combustiform, petechiaal;
- door configuratie - afgerond, langwerpig, halfmaanvormig, hoefijzervormig.
In diagnostische termen wordt de moeilijkste beschouwd als een atypische harde kans, die bestaat in de vorm van amygdalitis, panaritia en induratief oedeem.
Induratief oedeem wordt gevormd in gebieden die verzadigd zijn met lymfevaten. Meestal wordt zo'n harde kans gevonden in de vagin* en in het gebied van de grote schaamlippen. Bij mannelijke patiënten kan het worden aangetroffen in het gebied van het scrotum en de prepunctale zak. Beschadigde weefsels zijn ernstig gezwollen en verdikt. De kleur mag niet veranderen.
Amygdalitis is een atypische harde kans op de amandelen. Feit is dat een harde keelkans meestal het uiterlijk heeft van een erosie of zweer met een kliniek die kenmerkend is voor syfilis. Amygdalitis is een eenzijdige groei van de amandelen, de verdikking ervan, zonder begeleidende roodheid. Tegelijkertijd is er een toename van submandibulaire, cervicale en parotislymfeklieren.
Syfilitische panaricose is een atypische harde kans die duidelijk lijkt op een banale panaricose. Deze ziekte is vaker beroepsgebonden, omdat deze vooral voorkomt bij chirurgische en gynaecologische specialisten, pathologen, enz. Infectie treedt op met een snee of andere schade aan de vingers tijdens chirurgische ingrepen, medisch onderzoek, enz. Een solide kans op de vinger ontstaat voornamelijk in het gebied van de terminale falanx. De vinger wordt knotsvormig, met een paarsrode tint. De gevormde zweer wordt gekenmerkt door ongelijke, hangende (alsof gebeten) randen. De bodem kan zo diep mogelijk zijn (tot aan het botweefsel), vestigt de aandacht op de scherpe geur. Een persoon klaagt over scherpe schietpijn. Pijn is ook aanwezig in vergrote lymfeklieren.
Het is noodzakelijk om aandacht te besteden aan het feit dat een harde kans op de lip, mond en tong vaak wordt aangezien voor gewone ontstekings- en infectieuze processen zoals stomatitis of zelfs herpes. Feit is dat patiënten bij dergelijke pathologieën meestal niet naar een dermatoloog of venereoloog gaan, maar naar een tandarts of therapeut. Vaste kans op het tandvlees begint verkeerd te behandelen, wat bijdraagt aan de vertraging van het ziekteproces, wat verder bepaalde problemen veroorzaakt, zowel bij de diagnose als bij de behandeling. Specialisten waarschuwen: een harde kans op het harde gehemelte of in een ander deel van de mondholte moet altijd worden onderworpen aan een zorgvuldige differentiële diagnose.
Helaas is de mondholte niet de enige plaats waar sommige diagnostische problemen kunnen optreden. Zelfs een ernstige kans op de schaamstreek kan bij zelfbehandeling veranderen en de vorm aannemen van andere ziekten. Daarom is het noodzakelijk om waakzaam te zijn, verantwoordelijk te zijn voor uw gezondheid en niet zelf te proberen een ernstige ziekte te genezen.
Bij het identificeren van de ziekte moet ook rekening worden gehouden met enkele kenmerken van het huidige klinische beeld van het primaire syfilitische stadium:
- Een paar decennia geleden waren de kans op harde huid nog grotendeels geïsoleerd. Tegenwoordig heeft elke tweede patiënt meerdere brandpunten van syfilomen. Gemiddeld kunnen ze worden geteld van twee tot zes eenheden. Er zijn beschrijvingen van patiënten met enkele tientallen syfilomen.
- Een solide beenkans wordt uiterst zelden gedetecteerd, maar kan behoorlijk grote afmetingen bereiken (voornamelijk als gevolg van een late diagnose van pathologie).
- Extragenitale gevallen van syfilomen komen steeds vaker voor - in het verleden werden bijvoorbeeld zelden harde kans op de nek, dijen en buik gevonden. Nu is deze lokalisatie niet langer zeldzaam.
- Harde kans op de anus kwam ook steeds vaker voor, waarbij vrouwen drie keer vaker voorkwamen dan mannen (zelfs als hom*oseksualiteit overeenkwam).
- Een solide kans op het gezicht wordt vaak gecompliceerd door secundaire infectie en gaat soms (in 5-10% van de gevallen) niet gepaard met regionale lymfadenitis, wat de diagnose opnieuw kan bemoeilijken.
- De seronegatieve periode is iets korter (tot 2-3 weken).
Complicaties en gevolgen
Bij gebrek aan behandeling en verdere ontwikkeling van de ziekte krijgt de harde kans een ingewikkeld beloop en verspreidt de infectie zich naar andere organen en weefsels in het lichaam.
Als er een secundaire infectie optreedt, zullen mannelijke patiënten een ontsteking van de eikel (balanitis) en de binnenste voorhuid (postitis) ontwikkelen. Deze complicaties kunnen op hun beurt ernstiger aandoeningen veroorzaken, zoals phimosis (vernauwing van de voorhuid). Phimosis kan ook gecompliceerd worden door botsing met de kop van de penis - parafimose.
Bovendien kunnen een zwakke immuunafweer en slechte gewoonten leiden tot andere onaangename gevolgen van een harde kans - bijvoorbeeld weefselnecrose en fa*gedenisme (ulceratieve necrotische laesies).
Een solide kans, die bij een vrouw tijdens de zwangerschap bestaat, kan een transplacentale infectie van de foetus veroorzaken met verdere foetale sterfte in het prenatale stadium. Een baby met aangeboren syfilitische pathologie sterft enige tijd na de geboorte, of vertoont ernstige pathologische veranderingen in de inwendige organen.
Diagnostics Harde kans
De fundamentele diagnostische methoden voor vermoedelijke solide sjankers zijn syfilistests, extern onderzoek van het lichaam van de patiënt en laboratoriumtests. [4]Er is een breed scala aan verschillende tests beschikbaar, maar de belangrijkste zijn bloedtesten, met name:
- Serologische analyse - gebaseerd op de detectie van immunoglobulinen die geproduceerd worden bij personen die syfilis hebben. De specifieke test wordt complementbindingsreactie of Wasserman-reactie genoemd: deze test is gebaseerd op de eigenschap van complementadsorptie door het antigene complex.
- MF-reactie (microprecipitatie) is een reactie van antilichamen met antigeen. De test is eenvoudig en snel en is een van de screeningsmethoden voor de diagnose van syfilitische aandoeningen.
- Immunofluorescentiereactie (RIF) is een techniek voor het opsporen van syfilis met een latent beloop. Het is een moeilijke maar nauwkeurige manier om de aanwezigheid van de ziekte te bevestigen.
- Bacterioscopie - omvat onderzoek van de afdruk van de harde kans. De procedure is behoorlijk effectief als deze binnen de eerste maand na infectie wordt gebruikt.
Instrumentele diagnostiek is verbonden in de aanwezigheid van andere symptomen van het cardiovasculaire zenuwstelsel. Kan worden aangegeven:
- overleg met een angiochirurg, neuroloog, psychiater;
- elektrocardiografie, echocardiografie;
- CT van de aorta, angiografie;
- CT- of MRI-scan van de hersenen (ruggenmerg);
- sterke drankstudies;
- Echografie van inwendige organen, fibrogastroduodenoscopie;
- histologische onderzoeken.
Differentiële diagnose
Differentiële diagnose van harde kans wordt uitgevoerd met ziekten als traumatische erosie, zachte kans, banale balanitis (balanoposthitis), fissuren van de anus, gonorroe, herpes, tonsillitis, stomatitis enzovoort.
Zachte en harde chancres zijn twee verschillende ziekten met totaal verschillende etiologieën. Zachte kans wordt ook veroorzaakt door een infectie en verwijst naar seksueel overdraagbare pathologieën. Maar zo'n element is los, zacht, pijnlijk bij palpatie en kan pusdeeltjes vrijgeven. Anders wordt zachte chancre chancroid genoemd.
Het is belangrijk om een idee te hebben hoe je een harde kans kunt onderscheiden van een puistje, van een kook. Om dit te doen, moet u op deze punten letten:
- acne en steenpuisten worden vaker gevormd op het gezicht, de nek, de rug, de borst;
- Er treedt een solide kans op in het gebied waarop de ziekteverwekker zich bevindt (abnormale afscheiding, sperma, vagin*le afscheiding, enz.);
- acne wordt gevormd als gevolg van hormonale veranderingen, en er wordt een harde kans gevormd als gevolg van seksueel of ander contact met een zieke persoon;
- puistje of steenpuist geneest na het doorbreken van etterende afscheidingen, en de harde kans wordt omgezet in een ulceratief en erosief defect dat vatbaar is voor vergroting;
- De steenpuist gaat gepaard met pijnlijke gevoelens, terwijl de knobbel die aan het solide kansje voorafgaat meestal pijnloos is.
- Gonorroe wordt veroorzaakt door gonokokken, wat zich manifesteert door primaire symptomen zoals zwelling van de schaamlippen of de kop van de penis, jeuk en branderig gevoel tijdens het plassen, enorme slijmafscheiding vergezeld van een onaangename geur. Het kan moeilijk zijn om urinevloeistof uit te stromen, de lichaamstemperatuur stijgt. De vorming van knobbeltjes, zweren en erosies is niet kenmerkend.
- Balanoposthitis - treedt op als een acuut ontstekingsproces, aanvankelijk gemanifesteerd door hyperemie, zwelling van de kop van de penis en de binnenlaag van de voorhuid. Vervolgens worden erosieve defecten met een afgeronde, onregelmatige configuratie gevormd. De bodem is zacht, roodachtig, bedekt met gemakkelijk verwijderbare vuile plaque. Dichte gebieden worden niet gedetecteerd. Patiënten duiden op pijn, een branderig gevoel en een gevoel van gespannen huid. De nabijgelegen lymfeklieren zijn niet fluctuerend, ze zijn pijnlijk en vergroot.
- Herpes is een virale pathologie die zich manifesteert door het verschijnen van pijnlijke blaren in het gebied van de lippen, mond, keel of neus. Na een tijdje wordt de bel bedekt met een korst. Er zijn ook algemene symptomen: koorts, gebrokenheid, een gevoel van vermoeidheid, apathie. Het is vooral moeilijk om genitale herpes te onderscheiden, wat kan worden aangevuld met symptomen van mycosen, urethritis, enz. Daarom zijn voor het stellen van de juiste diagnose laboratoriumtests nodig - virologische onderzoeken, RIF, PCR.
Behandeling Harde kans
Het therapeutische verloop van een ernstige kans kan een paar weken tot 2 jaar duren: het hangt allemaal af van het stadium waarin de behandeling werd gestart. De cursus is als volgt geregeld:
- is voorgeschreven in overeenstemming met de huidige herzieningen van het therapeutische regime;
- gaat gepaard met de toediening van medicijndoses die voldoende zijn voor het vereiste therapeutische effect;
- wordt aangevuld met medicijnen die de immuunafweer stimuleren;
- vereist verplichte naleving van het aanbevolen therapeutische regime.
De arts selecteert voor elke patiënt individueel antibiotica, afhankelijk van welke medicijnen de patiënt eerder heeft ingenomen, in welk stadium een bepaald geval van ernstige kans behoort, of er contra-indicaties en allergieën voor medicijnen zijn. Penicillines, tetracyclines, erytromycine, Sumamed, Ceftriaxon, enz. Zijn vaak de voorkeursgeneesmiddelen.
Tijdens de therapie worden biochemische indicatoren noodzakelijkerwijs gecontroleerd en worden algemene klinische laboratoriumtests uitgevoerd.
Als gelijktijdige venerische pathologieën worden gedetecteerd, kan aan de patiënt een aanvullende antibioticakuur worden voorgeschreven. De resultaten van serologische controle spelen een sleutelrol bij het veranderen en voortzetten van de behandeling.
Parallel aan de antibiotische therapie van harde kans worden immunostimulerende medicijnen, vitamines, UVA en andere fysieke procedures voorgeschreven. Zelfbehandeling moet volledig worden uitgesloten.
Gedurende de gehele behandelingsperiode is het de patiënt verboden geslachtsgemeenschap te hebben. Als er een vaste partner is, is preventieve behandeling verplicht.[5]
Medicijnen die zijn voorgeschreven door een arts
Het fundamentele etiotrope middel voor de behandeling van harde kans is penicilline en antibiotica van deze groep.
Voor intramurale therapie wordt voornamelijk gekozen voor benzylpenicilline-natriumzout, dat de noodzakelijke hoeveelheid antibiotica in de bloedbaan en weefsels van het lichaam levert. Tegelijkertijd heeft het medicijn een vrij snelle uitscheiding. Intramusculaire injecties van 500.000 eenheden worden elke 4 uur herhaald (zes keer per dag), of 1 miljoen eenheden - elke 6 uur (vier keer per dag).
Novocaïnezout van penicilline en Procaïne kunnen alternatieve preparaten zijn. Deze antibiotica worden 1-2 keer per dag toegediend in een dosis van 0,6-1,2 miljoen eenheden.
Als voorbereiding op poliklinische therapie zijn dergelijke remedies geschikt:
- Extencilline, Bicilline-1 en Retarpene worden eenmaal per 5-7 dagen toegediend, in een hoeveelheid van 2,4 miljoen eenheden;
- Bicilline-3 wordt tweemaal per week intramusculair toegediend in een hoeveelheid van 2,4 miljoen eenheden;
- Bicilline-5 wordt tweemaal per week intramusculair toegediend in een hoeveelheid van 1,5 miljoen eenheden.
Een half uur of een uur vóór de eerste antibiotica-injectie krijgt de patiënt oraal 10-15 mg prednisolon of 0,1-0,15 betamethason. Contra-indicaties voor penicillinebevattende geneesmiddelen voor ernstige kans zijn allergieën en individuele overgevoeligheid. Als er dergelijke contra-indicaties zijn, schrijft de arts alternatieve antibacteriële geneesmiddelen voor (Tetracycline, Oxacilline, Ceftriaxon, Erytromycine, Doxycycline). Mogelijke bijwerkingen tijdens de behandeling: braken, candidiasis van de uitwendige genitaliën, vagin* of mondholte, hyperexciteerbaarheid.
Vitaminen
Een verminderde immuunafweer van het lichaam verergert het tekort aan B-vitamines en ascorbinezuur, waarvan de assimilatie de suiker verergert. Een direct toxisch effect op immunocyten heeft alcohol in alcoholische dranken, en de vorming van leukocyten wordt negatief beïnvloed door cholesterol.
Ascorbinezuur en tocoferol worden beschouwd als de meest effectieve vitamines voor syfilis en vooral voor harde kans. Voor sommige patiënten raden artsen bovendien aan om de vitamines B1 en B6 toe te dienen.
Tocoferol (vitamine E) staat bekend om zijn sterke anti-infectieuze werking; het stabiliseert de lipidelaag van celmembranen vanwege zijn antioxiderende eigenschappen. Regelmatige inname van tocoferol helpt het pijnsyndroom te verminderen, versnelt de genezing van harde kansjes en versterkt de immuunafweer. Het medicijn wordt ingenomen in de vorm van capsules. Soms adviseren artsen om een olie-oplossing van de vitamine op de aangetaste huid aan te brengen.
Ascorbinezuur heeft alle eigenschappen van een antioxidant en versnelt, wanneer het regelmatig samen met vitamines uit de B-groep wordt ingenomen, het proces van huidreiniging. Het wordt aanbevolen om deze vitamines in combinatie met zink te nemen.
Als ondersteunende immuuntherapie wordt aanbevolen om samen met vitamines een van de volgende kruidenextracten in te nemen:
- Pantocrien;
- Echinacea-extract;
- Eleutherococcus- of ginseng-extract;
- gouden wortel;
- Thuja-extract.
Dergelijke plantenextracten verhogen de productie van leukocyten en versnellen het herstel van beschadigde cellulaire structuren.
Fysiotherapie behandeling
Onder de vele fysieke procedures voor harde kans in de herstelfase kunnen lichttherapie, UHF, darsonval, franklinisatie, enz. Worden gebruikt.
De keuze van de fysiotherapeutische techniek hangt vooral af van het doel in de betreffende revalidatiefase en de fase van wondgenezing. In het stadium van necrose is de basistaak het bestrijden van infecties en het verwijderen van necrotische massa's van de zweer. De meest aanbevolen behandelingen in dit stadium zijn UHF, UVB, echografie, elektroforese met enzymen en/of antibiotica.
Onder invloed van fysiotherapie wordt de uitzetting van de kleinste bloedvaten waargenomen, verbetering van het lokale metabolisme, verhoogde fa*gocytische activiteit van bindweefselelementen, versnelde resorptie van toxische metabolische producten en hun verwijdering uit weefsels, activering van herstelprocessen.
Volksbehandeling
Volksrecepten voor de behandeling van harde kansjes mogen alleen in overleg met een arts worden gebruikt, ongeacht welke componenten in de remedie zitten. Het gebruik van alleen folkmethoden is ontoelaatbaar, omdat dit de gezondheid van de patiënt schaadt en de ziekte op de loer laat liggen, wat vervolgens de behandeling aanzienlijk zal compliceren.
Om van harde sjankers af te komen, gebruiken volksgenezers plantaardige producten die worden gekenmerkt door sterke wondgenezing en ontstekingsremmende eigenschappen. Er wordt bijvoorbeeld actief gebruik gemaakt van een dergelijk middel als rauwe geraspte aardappelen: 1 eetl. Geraspte massa wordt 's morgens en' s avonds gedurende 5-10 minuten op het getroffen gebied aangebracht. Dergelijke procedures worden gedurende 7-10 dagen herhaald.
Knoflook wordt traditioneel gebruikt om moeilijk te genezen zweren te verwijderen. Het wordt aanbevolen om drie teentjes knoflook te malen, combineer ze met 1 theelepel. Van verse kefir en breng aan op het gebied van de harde kans.
Het wordt nuttig geacht om de getroffen gebieden te spoelen met een oplossing van zuiveringszout. Verdun 1 theelepel. Zuiveringszout in 200 ml warm gekookt water, gebruik de resulterende oplossing om de laesies zo vaak mogelijk (elk uur) te spoelen.
Behandeling met medicinale planten wordt niet minder actief gebruikt.
Kruidenbehandeling
- Kamillebloemen zijn vrijwel universele grondstoffen voor de behandeling van allerlei ontstekingsverschijnselen. Volgens volksgenezers zal het helpen bij harde kansen. Neem 1 theelepel. Gedroogde bloem, gebrouwen in 200 ml kokend water, aandringen tot afkoelen, zeef. Voeg 1 eetl. Honing. Was het gebied met de harde kans 4 keer per dag.
- Duizendblad helpt bij ontstekingszweren, gepaard gaand met pijnsyndroom. Een eetlepel van de plant wordt gebrouwen met 200 ml kokend water, blijf vijftien minuten aandringen. Wordt gebruikt om het getroffen gebied 4 keer per dag te spoelen.
- Neem eikenschors (1 eetl.), giet 200 ml water, breng aan de kook, laat het op laag vuur staan, gedurende 10 minuten. Vervolgens wordt het afkooksel gekoeld, gefilterd en gebruikt om de aangetaste huid 5 keer per dag te spoelen.
Naast de bovengenoemde planten hebben andere remedies een goed genezend effect:
- sap van verse moederkoren (bevochtig een servet en breng het op de wond aan);
- Duindoornolie (oraal 2 ml per dag innemen);
- St. Janskruidolie (smeer de aangetaste huid);
- opeenvolging, wortelstok en blad van aardbeien, munt- en lindebladeren.
Homeopathie
Specialisten in de venereologie raden het gebruik van homeopathie en andere onconventionele behandelingen af om van syfilis en harde kansjes af te komen. Maar dit soort medicijnen kunnen worden gebruikt om de immuunrespons en de snelle compenserende respons van het lichaam te stabiliseren. De volgende homeopathische middelen zijn hiervoor geschikt:
- Monnikskap - elimineert tekenen van algemene dronkenschap van het lichaam.
- Apis - is geïndiceerd bij een acuut ontstekingsproces, uitgesproken oedeem en overvloedige effusie.
- Arsenicum-album - heeft een effect op de processen van cellulaire ademhaling.
- Belladonna - heeft een goed effect bij het verhogen van alle soorten gevoeligheid, vooral voor licht en pijn.
- Eupatorium - verlicht ernstige pijnlijke symptomen, verlicht spier- en botpijn.
- Pulsatilla - beïnvloedt de veneuze circulatie, heeft ontstekingsremmende effecten.
- Rus toxicodendron - wordt gekenmerkt door een uitgesproken ontstekingsremmend effect, elimineert een brandend, stijf gevoel.
- Fosfor - heeft immunostimulerende effecten, verhoogt de weerstand tegen verschillende soorten infecties.
Dosering en gebruiksfrequentie worden op individuele basis bepaald door een homeopathisch specialist, afhankelijk van het stadium en de ernst van de ernstige kans, evenals van de constitutionele en andere kenmerken van de patiënt.
Chirurgische behandeling
De hulp van een chirurg wordt ingeroepen in het geval van etterende lymfadenitis, het optreden van abcessen - dit zijn ernstige indicaties voor het openen van de focus, evacuatie van etterende afscheiding, wassen en drainage van de wond.
In de postoperatieve periode krijgt de patiënt bedrust te zien met beperking van de motoriek. Conservatieve behandeling wordt voorgeschreven, inclusief de toediening van antibiotica, niet-steroïde ontstekingsremmende en desensibiliserende middelen.
Het voorkomen
Algemene aanbevelingen voor het voorkomen van harde kans zijn vrijwel hetzelfde als voor andere geslachtspathologieën:
- opvolging van genezen patiënten, plaatsing in het apotheekregister;
- seksuele controle;
- verbod op donatie in geval van harde chancroidziekte;
- verplichte behandeling van seksuele partners;
- gebruik van condooms tijdens geslachtsgemeenschap;
- tijdig medische hulp zoeken (zelfs bij de geringste verdenking is het beter om tests uit te voeren).
Hoe eerder de arts het probleem diagnosticeert en een behandeling voorschrijft, hoe groter de kans op een snelle genezing zonder negatieve gevolgen voor de gezondheid wordt ingeschat.
Prognose
De prognose van de behandeling van ernstige kans hangt rechtstreeks af van de tijdigheid ervan. Een belangrijke rol wordt ook gespeeld door het gedrag van de patiënt, omdat hij alle aanbevelingen en afspraken van de arts moet naleven. Als de ziekte in de vroege ontwikkelingsstadia werd ontdekt, wanneer de veroorzaker nog geen tijd heeft gehad om onomkeerbare schade aan weefsels en inwendige organen te veroorzaken, kunnen we over het algemeen praten over een positief resultaat van de pathologie.
Tijdige therapie met het gebruik van complexe medicijnen en moderne antibiotica garandeert in de overgrote meerderheid van de gevallen volledige genezing met de overgang van serologische monsters naar "minus". In een dergelijke situatie kan zelfs een late terugval van de ziekte worden voorkomen.
Als een zwangere vrouw een grote kans heeft, hangt de prognose af van de zwangerschapsduur en de toestand van de foetus. Wanneer de behandeling in de eerste helft van de zwangerschap wordt gestart, zijn de kansen groot dat er een gezond kind ter wereld komt. Maar de therapeutische manipulaties in het derde trimester kunnen niet effectief genoeg zijn. Hoogwaardige therapie kan de ontwikkeling van harde kans vertragen, maar niet in alle gevallen is het mogelijk om de beschadigde weefsels en organen volledig te herstellen.
De prognose van de ziekte is sterk afhankelijk van het stadium: hoe eerder de diagnose harde kans wordt gesteld en de behandeling wordt gestart, hoe gunstiger de uitkomst zal zijn. Daarom moet u bij het eerste vermoeden van de ziekte niet aarzelen en niet uitstellen, een arts bezoeken.